Agresywny pies – jak nauczyć go ogłady?

2019-10-19
Agresywny pies – jak nauczyć go ogłady?

Twój pies warczy, gdy przechodzisz koło jego miski? A może złości się, gdy próbujesz dotknąć jego głowy? Każde zachowanie, które według Ciebie jest przejawem agresji, należy przeanalizować, a następnie zacząć rozwiązywać problem. Dowiedz się, co może być powodem agresji u psa, a także jak wyeliminować ją z Waszych relacji.

Dużym problemem jest już samo zdefiniowanie jakie zachowanie psa możemy określić jako agresywne. Być może pomyślałeś właśnie, że pies jest agresywny, bo pogryzł drugiego psa lub człowieka na ulicy. A może do takiego zachowania zaliczasz na przykład zniszczenie kapci lub warczenie suki na osobę będącą blisko jej szczeniaków.

Przejawów agresji jest bardzo dużo. Wiele z nich podyktowanych jest strachem, potrzebą obrony lub kwestią hormonalną. Oczywiście wiele tego typu zachowań wynika również z zaburzeń behawioralnych ukształtowanych u zwierzęcia przez nieodpowiedzialnego lub nieświadomego opiekuna.  

Należy również pamiętać o tym, że pojęcie „agresywny pies” nie dotyczy jedynie ras, które znajdziecie w specjalnym rozporządzeniu. Na liście ras umownie określonych jako agresywne znalazły się m.in. rottweilery czy amerykański pit bull terrier, a z pewnością wielu opiekunów przedstawicieli tych czworonogów zaświadczy, że ich pupil jest łagodny jak baranek. Agresywne zachowania może przejawiać każdy pies – zarówno rasowy, jak i mieszaniec. Również wielkość nie ma nic wspólnego z usposobieniem, nawet najmniejszy pies może stwarzać problemy związane z agresją.   

Czas przyjrzeć się przyczynom, które mogą mieć negatywny wpływ na zachowanie Twojego czworonoga. Przy każdej omówimy również co zrobić, żeby pies nie był agresywny.

To nie ja, to hormony 

Tak z pewnością powiedziałaby Ci psia mama, która reaguje złością, gdy za bardzo zbliżysz się do jej dzieci. Suka w okresie połogu, którą rządzą hormony i zmęczenie, ma prawo nie chcieć towarzystwa. Dlatego warto zachować szczególną ostrożność, nie naruszając zbytnio przestrzeni, w której młoda mama poznaje się ze swoimi szczeniakami. Podobnie może się zachowywać suka, której dotyczy problem ciąży urojonej.  

Agresja wywoływana przez hormony może dotyczyć nie tylko suk, ale również samców. Jednostki, u których występuje zbyt duża podaż hormonów, mogą być skłonne do walki z innymi przedstawicielami swojego gatunku, ale także reagować agresywnie w stosunku do ludzi. Jest to jeden z powodów, dla których zaleca się sterylizację czy kastrację.

Zmniejszenie ilości wydzielanych hormonów sprawia, że zwierzę staje się łagodniejsze i mniej skore do agresji. Agresywne zachowanie wywoływane podażą hormonów lub kwestiami obrony terytorium często mylone jest z chęcią dominacji w „stadzie”.

Agresja w samoobronie 

Zapewne często czytasz lub słyszysz w mediach, że pies pogryzł dziecko lub dorosłego człowieka. Niestety takie sytuacje zazwyczaj wynikają z ogromnego strachu zwierzęcia, a jedynymi formami obrony znanymi psu są ucieczka lub atak. Gdy nie może uciec, pozostaje mu tylko jedna droga. Czasami dla człowieka są to niewinne sytuacje, np. zbyt długie utrzymanie kontaktu wzrokowego lub wejście w strefę legowiska.   

W tym przypadku wiele zależy od Ciebie, ponieważ zwierzę zawsze będzie najpierw wysyłało sygnały ostrzegawcze. Początkowo będzie delikatnie okazywać mową ciała, że czuje dyskomfort lub strach. Jeżeli nie zobaczy efektu, zacznie intensyfikować wydawane sygnały, np. często się oblizywać, odwracać głowę, czy warczeć. Atak jest ostatecznością, gdy pies ma poczucie, że już nic innego nie może zrobić, aby zmienić sytuację, w której się znalazł.  

Dlatego bardzo ważne jest, aby wszyscy opiekunowie psów uczyli się mowy ciała swoich zwierząt. Rodzice muszą uczyć dzieci, że pies to istota, która czuje ból i może się bać różnych rzeczy lub zachowań. Podczas nauki odczytywania sygnałów ostrzegawczych wysyłanych przez czworonoga, znajdź w internecie zdjęcia „zabaw” dzieci z psami. Na wielu z nich zobaczysz, że zwierzę pokazuje mową ciała, że jest bardzo zestresowane.   

Stosunkowo rzadko zdarza się z kolei tzw. agresja przemieszczona. Dotyczy ona sytuacji, gdy Twój pies wchodzi w fizyczny konflikt z innym czworonogiem, a Ty próbujesz rozdzielić zwierzaki. W tak silnych emocjach pupil przestaje się kontrolować i może zaatakować człowieka. W tej sytuacji trzeba zachować szczególną ostrożność. Pies może wyrządzić Ci krzywdę, chociaż wcale tego nie chce.


Agresywny pies to często pies po przejściach 

Jednym z najtrudniejszych przypadków jest zwierzę „po przejściach”. W tym przypadku agresja powiązana jest z traumatycznymi przeżyciami, np. biciem przez poprzedniego opiekuna. Niestety wiele takich psów po trafieniu np. do schroniska nie ma szans na nowy dom. Ich lęki są silnie zakorzenione w psychice, a nie każda rodzina chce się podjąć socjalizacji od podstaw.  

Wśród takich czworonogów wiele ma za sobą miesiące, a nawet lata doświadczania przemocy. Niestety najczęściej oprawcami są mężczyźni, dlatego te psy automatycznie reagują agresywnie na każdego przedstawiciela płci męskiej. Podobna sytuacja dotyczy zwierząt, które były głodzone. Instynktownie będą bronić swojej miski w nowym domu.

Nawet zwykłe przejście obok jedzącego psa może wywołać reakcję. Psy „po przejściach” wymagają ogromnych nakładów cierpliwości i bardzo spokojnej pracy nad ich psychiką.

Agresywny szczeniak? 

Przypomnij sobie pierwszego dni Twojego pupila w domu. Słodki i zagubiony w nowej rzeczywistości szczeniaczek był rozpieszczany do granic możliwości. Chcąc zapewnić mu maksimum poczucia bezpieczeństwa nie patrzyłeś na to, że pozwalasz mu na wszystko – gryzienie Twoich rąk, kapci, wchodzenie na łóżko. Z czasem jednak mała, słodka kulka zaczęła każdy przywilej traktować jako coś oczywistego, a na odmowę może reagować niekonieczne tak, jakbyśmy sobie tego oczekiwali.  

Oczywiście ciężko mówić w przypadku szczeniaka o agresji. Zdecydowanie bardziej pasuje do psiego dziecka określenie „mały wymuszacz”. Przyczyną tego problemu jest niestety opiekun czworonoga, a dokładnie brak granic stawianych od samego początku.  
Wychowywanie szczeniaka, podobnie jak dziecka, nie opiera się tylko i wyłącznie na przyjemnościach. Psie maluchy potrzebują jasnych reguł, a także konsekwencji ze strony opiekuna. Jeśli zauważysz, że Twój pupil zaczyna gryźć Twoje ręce, nogi lub przedmioty w domu, czas zacząć stawiać mu granice. Rób to stanowczo, ale łagodnie. Karanie w tej sytuacji może jedynie pogłębić problem. Skup się na wzmacnianiu pozytywnych zachowań, a gryzienie rąk czy kapci przekieruj na zabawki.


Co zrobić, gdy pies jest agresywny wobec właściciela? Pomoże specjalista 

Jak już wspomnieliśmy skala zachowania uznanego za przejaw agresji może być bardzo szeroka. Niestety nie zawsze będziesz w stanie uporać się z tym problemem samodzielnie. Ważne jest zatem, abyś nie bał się zwrócić o pomoc do specjalisty, czyli behawiorysty zwierzęcego.

On oceni w czym tkwi przyczyna agresywnego zachowania Twojego psa oraz w jaki sposób Wam pomóc. Taka pomoc przyda się szczególnie wtedy, gdy w grę wchodzi pytanie „co zrobić, gdy pies jest agresywny wobec właściciela?”. Behawiorysta przeanalizuje Waszą domową codzienność i wskaże przyczynę problemów, a następnie przepracuje z Wami ich rozwiązanie.  

Dobrym rozwiązaniem jest również zapisanie się z czworonogiem na szkolenie. Zachowaj jednak czujność, bowiem nadal wiele szkół stosuje metody związane z wywieraniem presji na zwierzęciu. Wymuszanie posłuszeństwa może niestety skończyć się tragicznie. Pies będzie wysyłał sygnały ostrzegawcze, które przez trenera będą ignorowane lub tłamszone. To z kolei doprowadzi do eskalacji agresji wynikającej z instynktowej samoobrony.

Grunt to spokój

Agresja u psa to trudny temat, wymagający od opiekuna zachowania spokoju i konsekwencji w działaniu.  Oczywiście najlepiej zapobiegać niż leczyć. Dlatego, gdy zdecydujesz się na sprowadzenie pod swój dach czworonoga, dowiedz się, jak go właściwie wychować.

Czytaj i ucz się, a swojego pupila zapisz do psiego przedszkola lub na szkolenie. Wybierz miejsce, w którym specjaliści pracują według nowoczesnych metod. A na co dzień poświęcaj swojemu psu jak najwięcej czasu, ale mądrze stawiaj granice. W ten sposób zbudujesz zdrową równowagę i balans w Waszej relacji. 

zdjęcie

Bianka Sawoniuk

Certyfikowana petsitterka, pasjonatka szkolenia psów metodami pozytywnymi. Mama dwójki energicznych córek i opiekunka wyjątkowego psa bez ogona.

Pokaż więcej wpisów z Październik 2019
Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel