Choroby skóry u kota – wszystko co powinieneś wiedzieć

2020-02-13
Choroby skóry u kota – wszystko co powinieneś wiedzieć

Zdrowy kot powinien mieć błyszczącą, przylegającą sierść i zdrową, dobrze nawilżoną skórę bez przebarwień. Wygląd skóry i włosów może często podpowiedzieć nam, że z kotem dzieje się coś niedobrego. Zmiany skórne u kota niekoniecznie świadczą o tym, że proces choroby jest miejscowy. Oprócz chorób dotyczących tylko skóry – zapaleń bakteryjnych, grzybiczych, obecności pasożytów zewnętrznych, wyróżniamy też szereg przypadłości, które mają głębsze podłoże – np. choroby endokrynologiczne. W poniższym artykule opiszę kilka grup chorób, dotyczących skóry u kota.

Jakie są funkcje skóry u kota? 

W istocie stan skóry, wygląd okrywy włosowej w bardzo dużym stopniu daje nam informacje dotyczące ogólnej kondycji zwierzęcia. A okrywa włosowa sama w sobie pełni dla organizmu bardzo istotne funkcje. Najważniejszą funkcją jest funkcja ochronna – skóra chroni organizm przed szkodliwymi czynnikami, takimi jak drobnoustroje, promieniowanie, substancje toksyczne, uszkodzenia mechaniczne.

Kolejna funkcja skóry to funkcja czuciowa: zakończenia nerwowe znajdujące się na skórze pozwalają na przekazywanie informacji. Skóra pełni także istotną rolę termoizolacyjną – dzięki tkance tłuszczowej, która źle przewodzi ciepło. Skóra pełni także rolę wydzielniczą – bierze udział w regulacji gospodarki wodnej w organizmie poprzez gruczoły łojowe i potowe oraz termoregulacyjną.

To tylko niektóre z funkcji, jakie wykonuje skóra. Kocie choroby skóry mogą być wywoływane przez wiele różnych czynników. Ze względu na czynnik wywołujący, choroby skóry możemy podzielić na kilka grup.


Bakteryjne choroby skóry kota 

Do bakteryjnych chorób skóry możemy zaliczyć: ropno-urazowe zapalenie skóry (hot spot), bakteryjne zapalenie mieszków włosowych, głębokie ropne zapalenie skóry, ropnie podskórne. Są to choroby skóry wywołane przez bakterie, często mające inną przyczynę pierwotną: ugryzienia pcheł, nadwrażliwość, uraz, kontaktowe zapalenie skóry.

Objawy mogą być bardzo różne – często są to zaczerwieniania skóry, strupy, silny świąd, czy jak w przypadku ropnia – wyniesiony ponad powierzchnię guzek, wypełniony ropno-krwistą wydzieliną. Czasami dołączają się objawy ogólne w postaci powiększenia węzłów chłonnych, gorączki czy ogólnego gorszego samopoczucia.

Niektóre bateryjne choroby skóry kota można leczyć tylko miejscowo – za pomocą szamponów, maści czy leków w sprayu. Często jednak pomocna jest terapia antybiotykowa, która jest długotrwała – czasem wymagane jest podawanie antybiotyków nawet 6-8 tygodni, również tydzień po zniknięciu zmian i objawów.

Grzybicze choroby skóry kota 

Do grzybiczych chorób skóry, które występują u kotów wymienić można: malasseziozę (u kotów dość rzadko), dermatofitozę (zakażenie łodygi włosa i warstwy rogowej, wywołane przez keratofilne grzyby), zakażenia grzybami saprofitycznymi – np. histoplazmoza czy kryptokokoza.

Najczęstsza jest dermatofitoza, która pojawia się głównie u młodych i starszych kotów, u osobników z nie do końca dobrze działającym układem odpornościowym. Predysponowane do tej jednostki chorobowej są koty perskie. Objawy dermatofitozy mogą być następujące: świąd minimalny lub łagodny (czasami grzybica może przebiegać bez świądu), zmiany obejmują zwykle obszary koliste, nieregularne z rozszerzającym się wyłysieniem i łuszczeniem.

Pozostające włosy mogą wyglądać jak szczecina lub być złamane. Inne objawy to rumień, grudki, strupy, łojotok. Leczenie polega na miejscowym stosowaniu leków przeciwgrzybiczych, podawaniu preparatów podnoszących odporność. U kotów wskazane jest także ogólne leczenie grzybicy. Wynika to z ich trybu życia – koty bardzo intensywnie się myją, liżąc swoje futerko, dlatego bardzo szybko roznoszą proces chorobowy na całą sierść i skórę.


Zaburzenia skóry wywołane przez pasożyty 

Problemy ze skórą mogą także wywołać pasożyty, takie jak: kleszcze, nużeńce (organizmy, żyjące w mieszkach włosowych u każdego kota, jednak w przypadku spadku odporności czy zachwiania równowagi mogą zbyt intensywnie się namnożyć powodując objawy chorobowe), świerzbowiec, Chejletieloza (inaczej łupież wędrujący), roztocza uszu, pchły, wszawica i wszołowica.

Objawy mogą być bardzo różne – najczęściej pojawia się silny świąd. Leczenie polega na stosowaniu preparatów przeciwpasożytniczych.

Zaburzenia skóry wywołane nadwrażliwością 

Alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS), atopia, czyli nadmierna reakcja organizmu na alergeny znajdujące się w środowisku, nadwrażliwość pokarmowa kotów, nadwrażliwość na ukąszenia komarów, kontaktowe zapalenie skóry. Alergiczne pchle zapalenie skóry (w skrócie APZS) to rodzaj alergii skórnej, która wiąże się z nadwrażliwością psów i kotów na białka, znajdujące się w ślinie pcheł.

Podczas ugryzienia przez pchłę, do skóry i naskórka zostaje wprowadzony alergen, który wywołuje nadmierną reakcję ze strony zwierzęcia, najczęściej objawiającą się intensywnym świądem. Reakcja ta może być tak silna, że wystarczy ugryzienie tylko jednej pchły, aby pojawiły się pierwsze objawy!

Zaburzenia skóry o podłożu autoimmunologicznym 

Grupa chorób w których organizm kota wytwarza przeciwciała w stosunku do swoich własnych komórek, niszcząc je. Zaliczamy tutaj pęcherzycę liściastą, pęcherzycę zwykłą, toczeń rumieniowaty, zapalenie naczyń skórnych. Objawy mogą być bardzo różne. Leczenie polega na podawaniu leków immunosupresyjnych, które mają za zadanie hamować nadmierną reakcję obronną organizmu. Leczenie często jest dożywotnie i trudne.

Wyłysienia

To grupa chorób, objawiających się miejscowymi lub uogólnionymi wyłysieniami, często związanymi z układem endokrynologicznym. Do takich chorób u kotów możemy zaliczyć: nadczynność kory nadnerczy, łysienie plackowate, łysienie na tle psychogennym u kotów (łysienie spowodowane nadmiernym, intensywnym wylizywaniem, najczęściej boków ciała, z powodu stresu czy depresji).

Zaburzenia rogowacenia i zaburzenia łojotokowe 

Zaliczyć tutaj możemy łojotokowe zapalenie skóry, trądzik kotów, zapalenie skóry pyska kotów perskich. Trądzik kotów jest często występującym zaburzeniem rogowacenia mieszkowego i przerostu gruczołów łojowych. W trakcie przebiegu choroby na brodzie, dolnej i sporadycznie górnej wardze tworzą się czarne zaskórniki. Jeśli zmiany ulegają wtórnym infekcjom, mogą się rozwijać grudki i krosty, a czasem czyraki oraz zapalenie tkanki łącznej.

W przypadkach o ciężkim przebiegu skóra zmieniona chorobowo może być obrzęknięta, pogrubiała, z torbielami i bliznami. Leczenie najczęściej jest tylko miejscowe, czasami jednak konieczna jest ogólna terapia antybiotykowa. Zapalenie skóry pyska kotów perskich jest chorobą o nieznanej etiologii. Czarne, woskowe masy zbierają się wokół oczu, warg lub na brodzie, powodując zmatowienie sierści.

Początkowo zmiany nie powodują świądu, jednak, w miarę jak się pogłębiają i rozwija się stan zapalny, może pojawić się świąd. Można obserwować zmiany wysiękowe i rumieniowe na fałdach skórnych pyska, śluzowy wypływ z oczu, zaczerwienienie skóry wokół oczu oraz zapalenie zewnętrznych kanałów słuchowych z czarną, woskową wydzieliną.


Nowotwory 

Skóra jest też dosyć częstym miejscem pojawiania się różnego rodzaju nowotworowych i nienowotworowych guzów. Mogą być to zmiany łagodne lub złośliwe. Przykładem może być rak płaskonabłonkowy (złośliwy nowotwór, stanowiący około 15% guzów skórnych u kotów), łagodne guzy mieszków włosowych, guzy gruczołów łojowych, potowych, włókniakomięsaki, naczyniaki, naczyniakomięsaki, tłuszczaki, tłuszczakomięsaki, guzy komórek tucznych, chłoniak epiteliotropowy, plazmocytoma, histiocytoma, czerniak, brodawki skóry.

Przy guzowatych zmianach na skórze możemy pobrać biopsję i wykonać z niej cytologię, żeby określić mniej więcej rodzaj guza. Najczęściej jednak wskazane jest całkowite wycięcie zmiany z odpowiednim marginesem i wysłanie na badanie histopatologiczne.

Choroby skóry u kota – podsumowanie 

Jak widzimy wyżej – istnieje bardzo wiele chorób dotyczących skóry kota. Jeśli zauważymy jakąkolwiek niepokojąca zmianę na skórze naszego pupila – poradźmy się lekarza weterynarii. Czasem przyczyna może być bardzo błaha, jednak zdarza się, że niepozorne zmiany na skórze mogą okazać się czymś bardzo niebezpiecznym. 

zdjęcie

lek. wet. Magdalena Kozioł

Absolwentka Ochrony Środowiska Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2000-2005), tytuł magistra otrzymała, broniąc pracy na temat występowania i ekologii dzięciołów, a także Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie (2005-2011), z roczną wymianą na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Weganka, interesuje się przyrodą, entomologią, ornitologią, dermatologią i żywieniem psów i kotów. Prywatnie właścicielka energicznego kundelka – Zorki.

Pokaż więcej wpisów z Luty 2020
Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel