BLOG
Zobacz wszystkie wpisy
W tym miejscu zapoznasz się z profesjonalnymi poradami przygotowanymi dla Ciebie przez nas zespół. Zachęcamy do zapoznania się z zawartością wszystkich wpisów, dzięki którym lepiej poznasz swojego pupila.

Husky – pies, który kocha zimę! Co musisz wiedzieć o tej rasie?

2018-12-10
Husky – pies, który kocha zimę! Co musisz wiedzieć o tej rasie?

Syberyjski Husky, zwany też Arktycznym to pies, który zwraca uwagę. Wyglądem i posturą przypomina wilka. Nie jest jednak groźny. To energiczny i bardzo niezależny pies. Niezwykle czujny, choć przyjacielski. Zawsze gotowy, by ruszyć na wyprawę. Bardzo długą wyprawę. A grudniowe, niskie temperatury są tymi, które najbardziej mu odpowiadają.
Husky to pies, który wprost kocha zimę. Niskie temperatury, obfite opady śniegu – wszystko to go uszczęśliwia. Im chłodniej, im więcej śniegu dookoła, tym bardziej się cieszy. Z zimą przecież, czasem wręcz arktycznymi mrozami i krajobrazem pokrytym grubą warstwą śniegu, nierozerwalnie łączy się cała jego historia.

Zima i trudne warunki bytowe ukształtowały te psy. Gdyby nie one, współcześnie ludzie mogliby nie móc cieszyć się towarzystwem tych pięknych, silnych i niezwykle inteligentnych zwierząt.

Psy husky są bardzo charakterystyczną rasą. Mówi się o nich nawet, że gdy ktoś raz zdecyduje się na psa husky to albo szybko skończy z całym stadem tych psów, albo już nigdy więcej tego nie zrobi.


Husky – pies z długą historią

Husky to rasa psów pierwotnych. Ludzie bardzo mało integrowali w ich rozwój, dlatego są najbardziej zbliżone do swoich przodków, wilków. Początków rasy można się doszukiwać już siedemnaście tysięcy lat temu. Wtedy plemiona, które zamieszkiwały tereny rzeki Kołymy, na północnej Syberii, używali psów do pomocy przy polowaniach. Każde z tych plemion hodowało własne psy, nadając im najbardziej pożądane cechy. Pionierami w hodowli psów, które ostatecznie znane są jako psy husky, było plemię Czukczów.

O używaniu psów do ciągnięcia zaprzęgów Czukczowie i inne okoliczne plemiona zadecydowały z powodu zmieniającego się klimatu. Miało to miejsce około trzech tysięcy lat temu. Czukczowie żyli w głębi lądu, zmuszeni byli przebywać ogromne odległości, by polować. Psy pomagały im ciągnąć sanie z upolowaną zdobyczą. Potrzebowały niewiele pożywienia, były silne, wytrzymałe i zdolne biec na naprawdę długich dystansach.

Zwyczajowo do sań zaprzęgano sześć psów. Gdy istniała konieczność przetransportowania cięższych zdobyczy, psów mogło być nawet osiemnaście. Rzadko który Czukcz hodował tyle psów, dlatego normą było pożyczanie husky od sąsiadów.


Czukcze, jak i inne plemiona, które wykorzystywały psy husky, niezbyt integrowali w ewolucję rasy. Zwyczajem było jednak kastrowanie psów. Miało to względy czysto praktyczne. Wykastrowane psy lepiej zachowywały tkankę tłuszczową, tak potrzebną do zachowania odpowiedniej temperatury ciała. Dodatkowo zapobiegały wybuchom agresji w stadzie i pozwalały pilnować skojarzeń pomiędzy psami. Dzięki czemu Czukczów nie zaskakiwały psie ciąże w najmniej spodziewanych momentach.

Z Syberii do Kanady husky trafiły dopiero w 1909 roku. Sprowadził je rosyjski handlarz futrami. Wystawił je nawet w wyścigu psich zaprzęgów na niebagatelnym dystansie 650 km. Początkowo psy nie zyskały sympatii, a wystawiający je zrozumienia. Przedsięwzięcie zostało wyśmiane, a psy nazwane mianem syberyjskich szczurów. To wszystko przez ich posturę. Przy innych, kanadyjskich psach zaprzęgowych, husky wyglądały bardzo niepozornie.

Udało im się wtedy pozytywnie zaskoczyć i zająć wysokie, III miejsce. Już rok później później inny zaprzęg, również zaprzężony w husky już zwyciężył w tym samym konkursie. Ustalił też wtedy rekord, który został pobity dopiero 73 lata później. Tak zaczęła się ogromna kariera tych psów.

Leonard Seppala, zwycięzca wyścigów psich zaprzęgów w latach 1915-1917, dał początek hodowli husky w Ameryce. W latach 50. Zaczęły pojawiać się w Europie, a pierwszy husky w Polsce pojawił się w 1983 roku.

Husky – charakter, temperament, usposobienie, styl bycia 

Rasa Husky to rasa pierwotna. Bardzo mocno widać to w ich charakterze. To bardzo inteligentne, ale też niezwykle niezależne psy. Przez swój silny charakter mogą spróbować zdominować właściciela. Trzeba bardzo uważać, by im na to nie pozwolić. Wychowanie husky wymaga ogromnej cierpliwości, konsekwencji i silnej ręki. Gdy Husky wyczuje słabość i niekonsekwencje, natychmiast spróbuje to wykorzystać.

To jednak pies bardzo towarzyski i przyjacielski. Dlatego, choć jest też bardzo czujny, zupełnie nie nadaje się na psa stróżującego. Jest na to zdecydowanie zbyt łagodny. Nie cierpi samotności. Najlepiej czuje się w stadzie. Jako stado szybko zaczyna traktować swojego właściciela i rodzinę. Nie pogardzi też towarzystwem innych przedstawicieli swojego gatunku.

Choć w tym drugim przypadku może dojść do walk o dominację, bo w stadach husky panuje bardzo ścisła hierarchia. Doskonale dogaduje się z dziećmi. Choć lepiej uważać i kontrolować go podczas zabawy. Jest bardzo żywy i spontaniczny, w zabawie może przewrócić malucha lub niechcący wystraszyć go. Pozostawiony sam sobie na dłuższy czas będzie nieszczęśliwy i sfrustrowany. Może okazywać to wyciem i niszczeniem swojego najbliższego otoczenia.


Husky słyną też jako prawdziwi psi mistrzowie ucieczek. Wrodzona ciekawość, żywy temperament i duża sprawność fizyczna temu sprzyjają. Husky to też jedna z nielicznych ras psów, które potrafią się wspinać. Dwumetrowy płot to często zbyt mało, by zatrzymać husky, który postanowił pozwiedzać okolicę. A może się na to zdecydować, jeśli poczuje się znudzony. Nawet ogromny ogród nie zastąpi temu psu solidnej porcji ruchu. Zwykła smycz to też za mało.

Husky chce mieć ściśle określony cel i naprawdę dużą dawkę ruchu. Chce wędrować i tropić. Nade wszystko jednak chce biegać. Może być doskonałym towarzyszem podczas joggingu i biec przy rowerze. Im dłużej, tym lepiej. Ruch jest tym, co uszczęśliwia husky. Niekoniecznie musi biegać w wyścigach. Musi jednak biegać. Dużo i intensywnie.

Pies tej rasy jest bardzo inteligentny. Jednak przez swoją niezależność może niezbyt chętnie poddawać się treningowi, ma też problemy z posłuszeństwem. Duża doza cierpliwości i krótkie, kilkuminutowe sesje treningowe pomogą jednak okiełznać jego niezależną naturę. Husky okazuje się naprawdę pilnym uczniem, gdy ma do tego odpowiednią motywację. Dobrym sposobem jest nauka z przysmakami.

Husky – wygląd. Oczy pełne kontrowersji

Husky to psy średniej wielkości. Kojarzą się z lekkością i gracją. Budowę ciała mają silną, ale nie można nazwać jej ani ciężką, ani przysadzistą. To psy bardzo foremne. O prostym grzbiecie i szerokiej, choć nie zwalistej klatce piersiowej i proporcjonalnej względem tułowia głowie. Ogon ma kształt lisiej kity. U podekscytowanego psa jest uniesiony i zakrzywiony, u psa spokojnego zwisa swobodnie.

Nie ma jednego wzorca umaszczenia husky. Wzorzec dopuszcza wszystkie możliwe barwy. Od bieli do czerni. Najczęściej spotykane jest jednak umaszczenie wilczaste, szare, czekoladowe, łaciate, złociste i rude. Na łbie psów często występują maski. Zazwyczaj kufa jest biała, a reszta umaszczona tak jak tułów.

Najbardziej charakterystyczne u husky są ich oczy. Według obiegowej opinii jedynym, dozwolonym przez wzorzec kolorem oczu jest niebieski. To błędne przekonanie. Doprowadziło jednak do tego, że w pseudohodowlach kojarzone są jedynie psy niebieskookie, nie bacząc na poziom pokrewieństwa. Stąd trzeba zachować szczególną ostrożność i bardzo dobrze sprawdzić hodowlę, by nie wspierać tego procederu i nie kupować psa obciążonego genetycznie.

Dozwolone są wszystkie barwy oczu – od czarnych, ciemnobrązowych i miodowych po niebieskie i błękitne. Często dochodzi też do heterochronii, czyli różnobarwnych tęczówek. Husky mogą mieć oczy w różnym kolorze, mogą mieć też jedną tęczówkę w dwóch różnych kolorach. Popularny mit mówi też, że husky błękitnookie to psy narażone na ślepotę lub wręcz ślepe. Z wzrokiem psów niebieskookich jest jednak wszystko w porządku i nie należy się tym martwić.


Husky – odpowiednia pielęgnacja

Pielęgnacja husky nie jest zbyt skomplikowana i czasochłonna. Nie może taka być. Czukcze i inne plemiona syberyjskie stawiały przede wszystkim na psy samodzielne i łatwe w pielęgnacji. Nie trzeba husky czesać codziennie. Wystarczy czesanie psa od czasu do czasu. Jego sierść ma silne skłonności do samooczyszczania i sama sobie radzi z różnymi zanieczyszczeniami.

Dlatego również częste kąpiele nie są potrzebne. Nie są też wskazane. Naruszą naturalne natłuszczenie skóry i obniżą jej odporność, zwłaszcza na niskie temperatury. Husky wystarczy kąpać jedynie raz-dwa razy do roku lub tuż przed wystawami, jeśli jest to pies wystawowy.

Po kąpieli ogromnie ważne jest suszenie. Psa należy bardzo dokładnie wysuszyć. Zwłaszcza, gdy jest chłodno. W innym wypadku, nawet pomimo ich wysokiej odporności, psy narażone są na przeziębienia i choroby. Przy wysokiej temperaturze można zostawić sierść, by sama wyschła.

Nie znaczy to jednak, że husky są zupełnie bezproblemowe. Linieją bardzo intensywnie. Największy okres gubienia sierści przypada na okres wiosenny i jesienny. Szczególnie na wiosnę gubią prawie całą zimową sierść i praktycznie w całości zmieniają szatę. Jeśli husky żyje w domu, nie na wybiegu lub w kojcu, będzie dodatkowo liniał praktycznie przez cały rok. Ze szczególnym uwzględnieniem okresu grzewczego. Ich sierść nie tylko wypada bardzo intensywnie. Ma też bardzo intensywny zapach, który może być problematyczny dla wrażliwszych nosów.


Aktywny i niezależny Husky – czy to pies dla Ciebie?

Husky to pies stosunkowo tani w utrzymaniu i łatwy w pielęgnacji. Nie wymaga wielu zabiegów, dodatkowo cieszy się dobrym zdrowiem i słynie ze swojej wysokiej odporności. Nie oznacza to jednak, że to pies dla każdego i nie będzie nastręczał żadnych problemów.

Husky potrzebuje ruchu. Bardzo dużo ruchu. Codziennie, niezależnie od pogody. Nie wystarczy mu sam ogród, nie wystarczą mu zwykłe i spokojne spacerki na smyczy. Musi biegać, musi się męczyć. W innym wypadku z frustracji i nierozładowanej energii może przejawiać bardzo niszczycielskie skłonności. Może też uciekać. Dlatego nadaje się do osób aktywnych, które lubią i uprawiają sport, a także spędzają dużą ilość czasu na świeżym powietrzu.

Nadaje się do domów z dziećmi, ma do nich ogromną cierpliwość. Jest łagodny i chętny do zabawy. Nie radzi sobie jednak z samotnością, dlatego nie nadaje się dla osób, które dużo pracują i często nie ma ich w domu.

Może mieć problemy z tolerowaniem innych psów i zwierząt, jako pies niezwykle terytorialny. Również psy innego gatunku mogą mieć z nim problem, niezwykły zapach sierści husky wprawia inne psy w zakłopotanie i może powodować agresje.

Husky to piękne, mądre i bardzo energiczne psy. W tej zimowej, arktycznej rasie rodem z głębokiej Syberii naprawdę można się zakochać. Już od pierwszego wejrzenia.
Pokaż więcej wpisów z Grudzień 2018
Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel