Pies kaukaski – piękny i groźny stróż. Charakter i opis rasy

2019-12-19
Pies kaukaski – piękny i groźny stróż. Charakter i opis rasy


Owczarki kaukaskie kojarzą się powszechnie z siłą i niezależnością. W Polsce również uważane są za bardzo groźne i agresywne – zostały nawet wpisane na wykaz psów agresywnych, która poza nimi, obejmuje jeszcze dziesięć innych ras. Zła sława, którą się cieszy, nie wpływa dobrze na jego popularność, choć na pewno sprawia, że jest rozpoznawalny. Czy naprawdę jest się czego bać? Jaki jest pies kaukaski? Skąd się wziął? Z kim będzie szczęśliwy?

Pies kaukaski – historia górskiej legendy

Owczarek kaukaski cieszy się tak długą historią, że zaliczany jest do najstarszych ras. Najprawdopodobniej pochodzą z Azji Centralnej, a do jego przodków zaliczany jest mastyf tybetański. Istnieją przesłanki, by sądzić, że psy tej rasy występowały już w Mezopotamii przeszło sześć tysięcy lat temu. Od wielu stuleci powiązane z Kaukazem, od którego zresztą wzięły swoją nazwę.  

Hodowane tradycyjnie w wioskach na Kaukazie i Uralu, żyły nawet w wysokich partiach gór, a ich celem było pilnowanie i ochrona stad. Niegdyś do tego przeznaczano tylko samce, samice tych psów żyły w wioskach i nie pracowały przy stadach, bo trzymane były w celach rozrodczych.

Ich hodowla prowadzona była w sposób dość naturalny – szczenięta selekcjonowano i przeznaczano do rozrodu nie na podstawie wyglądu, a siły, zdrowia, odporności i odwagi. Często rozmnażano je również z psami innych ras, jeśli tylko spełniały te kryteria, co miało dodatkowo wzmocnić i uodpornić psy przez rozszerzenie puli genetycznej.

Owczarki kaukaskie w toku swojej historii nauczyły się dostosowywać do specyficznych warunków panujących na danych terenach, dlatego współcześni przedstawiciele tej rasy potrafią bardzo się od siebie różnić. Istnieją kaukazy bardzo masywne, nazywane „typem gruzińskim”, a także mniejsze i smuklejsze, zwane „typem azerbejdżańskim”.

Choć bardzo rozpowszechnione wśród mieszkańców Kaukazu i Uralu, a także na całym terytorium byłego Związku Radzieckiego to przez naprawdę długi czas były praktycznie nieznane w innych rejonach świata. Oficjalnie pierwsze psy tej rasy trafiły do Niemiec (a ściślej mówiąc – NRD) w 1964 roku, choć niepotwierdzone informacje wskazują na nieoficjalne przekazywanie sobie tych psów na tych terenach już w czasach II wojny światowej.

Pierwszy wzorzec rasy ustalono w 1984 roku, a ustalenie go i zgłoszenie rasy to zasługa Holendrów, co jest tym ciekawsze, że w tamtym okresie, w Holandii było bardzo niewielu przedstawicieli tej rasy.



W latach 80. owczarki kaukaskie rozpowszechniły się w Europie, poczynając od RFN, skąd trafiły z NRD i terenów byłej Czechosłowacji, zawędrowały też do Włoch, Francji i właśnie Holandii.

Owczarek kaukaski w Polsce

Pierwsze owczarki kaukaskie trafiły do Polski właśnie z Niemiec i miało to miejsce na przełomie lat 70. i 80. Współcześnie nie należą do najbardziej popularnych ras w kraju, choć mają swoje grono zwolenników, a ich charakterystyczny wygląd „kaukaskich niedźwiedzi” sprawia, że trudno pomylić te psy z jakimikolwiek innymi.

Pies czy niedźwiedź? Jak wygląda owczarek kaukaski?

Jeszcze kilka lat temu w Polsce rozpowszechniona była anegdota o mężczyźnie, który chciał kupić sobie owczarka kaukaskiego u handlarza na dawnym ogromnym bazarze, który funkcjonował przy nieistniejącym już Stadionie Dziesięciolecia, ale okazało się, że „szczeniak” wyrósł na… Niedźwiadka. Ta anegdota to nie tylko ostrzeżenie przed kupowaniem psów z niesprawdzonych źródeł, ale też doskonała ilustracja, obrazująca wygląd psa tej rasy.

Wśród tych psów panuje duży dymorfizm płciowy. Suki są wyraźnie mniejsze od psów. Podczas gdy pies dorasta do około 75 cm w kłębie i waży ponad 50 kilogramów, suki osiągają jedynie od 64 do 70 cm, a ich minimalna waga to 45 kilogramów. To pies o mocnej i zwartej budowie.

Dozwolone są prawie wszystkie maści sierści. Niedozwolone są praktycznie tylko: maść czarna, wątrobiana i niebieska, razem z szarym nosem. Spora różnorodność istnieje też przy długości sierści: owczarek kaukaski krótkowłosy, długowłosy z występowaniem kryzy, portek i frędzli, a także półdługowłosy, czyli ich pozbawiony. Ich sierść jest bardzo gruba i obfita, zawsze prosta.

Zdrowie kaukaza – czy musisz się martwić?

Psy tej rasy musiały sobie radzić w dużym zakresie same, a w dodatku uroda nigdy nie była brana pod uwagę przy rozrodzie tych psów – liczyła się ich siła, odporność i charakter. Z tego powodu jest to rasa bardzo zdrowa i odporna.

Nie są narażone na choroby genetyczne, niestraszne im są nawet bardzo nieprzyjemne warunki atmosferyczne – dobrze znoszą zarówno deszcz, jak i śnieg i niskie temperatury.  Wśród przedstawicieli tej rasy jednak, jak u wielu ras dużych psów, zdarzają się przypadki dysplazji stawów.

Podobnie narażone bywają na skręty żołądka lub jego rozszerzenie, co – ponownie – nie jest cechą charakterystyczną dla owczarków kaukaskich, tylko przypadłością, która może dręczyć wszystkie duże psy. Dlatego nie należy ich przekarmiać.

Pielęgnacja owczarka kaukaskiego – czy jest bardzo wymagająca?

To nie jest zbyt wymagający pielęgnacyjnie pies. Owczarek kaukaski ma grubą, prostą i niekłopotliwą sierść. Na ogół wystarczy go czesać tylko raz w tygodniu, w okresie linienia z kolei warto robić to codziennie, żeby pies nie gubił sierści i nie zostawiał jej po całym domu.

Kąpiele też nie są zbyt problematyczne. Owczarka kaukaskiego kąpie się z reguły rzadko i tylko, gdy zachodzi taka pilna potrzeba. Najlepiej robić to podczas ciepłego dnia i na zewnątrz. Nie trzeba go jakoś szczególnie suszyć, wystarczy jedynie wytrzeć go ręcznikiem i dać mu możliwość otrzepania się, a pies poradzi sobie sam. Do kąpieli używaj tylko szamponu przeznaczonego dla psów.

Te psy nie mają też wielkich wymagań żywieniowych. Ukształtowały je trudne warunki życia, a pies jadł to, co pasterze. Karm go dobrej jakości karmą suchą lub mokrą, podawaj ją dwa razy dziennie, by uniknąć skrętu żołądka i innych problemów, które są częste dla psów dużych ras.


Pies kaukaski – silny charakter silnego psa

Potężna sylwetka tych psów budzi respekt już na pierwszy rzut oka. Te psy samym swoim wyglądem stanowią swoiste ostrzeżenie dla obcych i sygnał, że nie warto z nimi zadzierać. Czy taki naprawdę jest owczarek kaukaski? Charakter tego psa przez wieki kształtowały bardzo ciężkie warunki. To nie był pies kanapowy i nikt go nigdy nie rozpieszczał. Wręcz przeciwnie – szanse na przeżycie miały najsilniejsze osobniki.

To spowodowało, że owczarki kaukaskie wykształciły w sobie bardzo dużą niezależność, inteligencję i samodzielność. To psy uparte, zdecydowane, które potrafią sobie radzić bez przewodnictwa człowieka. To właśnie sprawia, że cieszą się złą opinią psów agresywnych. Agresję może w nich powodować też niewłaściwe przewodnictwo, bo pies potrzebuje silnej ręki i stanowczego prowadzenia.

Nie znaczy to jednak, że owczarek kaukaski jest złym psem. Jest bardzo terytorialny, co robi z niego doskonałego stróża. Pies kaukaski będzie doskonałym obrońcą, zarówno terenu, jak i ludzi, których zalicza do swojego stada.

W stosunku do swoich ludzi są bardzo przyjazne. Cechują się też ogromną wiernością, za swoim przewodnikiem pójdą wszędzie i zrobią wszystko dla niego, jego komfortu i bezpieczeństwa. Trzeba z nimi jednak nawiązać partnerską więź opartą na przyjaźni, bo w innym wypadku nie oddadzą przewodnictwa w stadzie i nie pozwolą się kierować.



Są bardzo czujne i szybko reagują na każdy niepokojący dźwięk, choć wcale nie znaczy to, że są hałaśliwe. Są za to bardzo spokojne i zrównoważone. Psy tej rasy nie należą do bojaźliwych, również nadmierna agresja jest wadą, bo świadczy o braku pewności siebie, a tej tym zwierzętom nie może brakować.

Kto poradzi sobie z owczarkiem kaukaskim? Z kim będzie najszczęśliwszy?

To zdecydowanie nie jest pies dla każdego. Psy kaukaskie są niezależne i bardzo samodzielne, dlatego potrzebują opiekuna, który jest w stanie to zaakceptować i mimo to prowadzić je we właściwy sposób. W innym przypadku mogą stać się niebezpieczne i agresywne, bo będą musiały dać upust swojej frustracji.  

To też nie jest pies dla osoby, która mieszka w małym mieszkanku lub chce psa kanapowego. One potrzebują mnóstwa ruchu i nawet dom z ogrodem nie zapewni im odpowiedniej jego dawki. Te psy lubią patrolować swój teren, bo są stworzeniami bardzo terytorialnymi, jednak nie zastąpi im to długiego i aktywnego spaceru.


Nie decyduj się też na przedstawiciela tej rasy, gdy długo nie ma Cię w domu. Choć te psy doskonale znoszą samotność, bo są bardzo niezależne i samodzielnie z natury, to nieobecność właściciela może negatywnie wpłynąć na relacje z człowiekiem.

Z kim w takim razie będzie szczęśliwy kaukaz? Owczarek na pewno doceni towarzystwo osoby i zdecydowanej. Możesz rozważyć kupno, jeśli chcesz mieć wiernego towarzysza i jesteś w stanie zapewnić mu odpowiednią dawkę ruchu i uwagi. Najlepiej, gdy masz już doświadczenie w prowadzeniu psów, które mają dość trudny i dominujący charakter.

Dobrze prowadzony pies będzie spokojnym, zrównoważonym i bardzo wiernym towarzyszem życia. Przy takich założeniach nada się też do domu z nieco starszymi dziećmi, pod warunkiem, że będzie odpowiednio prowadzony, a dzieci zostaną nauczone, że do psa należy podchodzić z szacunkiem.

Pies kaukaski – podsumowanie

Psy kaukaskie są jedną z najstarszych istniejących ras, choć jej wzorzec został ustalony stosunkowo niedawno, bo w 1984 roku. Od wieków strzegły stad na Kaukazie i Uralu, żyjąc nawet w wysokich partiach gór. Szeroko rozpowszechnione na terenach byłego Związku Radzieckiego i przez większość swojego istnienia praktycznie nieznane gdzie indziej.

To psy bardzo silne, nie tylko fizycznie, ale też psychicznie, zdrowe i zrównoważone. Są bardzo niezależne i samodzielne, dlatego poradzi sobie z nimi tylko osoba, która wie jak prowadzić takie psy i ma już doświadczenie w tej dziedzinie.  

Bardzo czujne i terytorialne, jednocześnie są niezwykle wierne i silnie przywiązują się do kochającego opiekuna. W Polsce są jedną z ras uwzględnionych w wykazie psów agresywnych, choć odpowiednie traktowanie i konsekwentne prowadzenie sprawia, że są to psy odważne, choć spokojne i trudne do wyprowadzenia z równowagi.

Pokaż więcej wpisów z Grudzień 2019
Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel