BLOG
Zobacz wszystkie wpisy
W tym miejscu zapoznasz się z profesjonalnymi poradami przygotowanymi dla Ciebie przez nasz zespół. Zachęcamy do zapoznania się z zawartością wszystkich wpisów, dzięki którym lepiej poznasz swojego pupila.

Ragdoll – charakter, wygląd i historia kota-szmacianej lalki

2019-05-14
Ragdoll – charakter, wygląd i historia kota-szmacianej lalki

Maj przez wielu uważany jest za najpiękniejszy miesiąc w roku. To właśnie w maju możesz obserwować wiosnę w rozkwicie. Wszystko jest majestatyczne, wciąż zadziwiająco piękne i przyjemnie łagodne. Dokładnie tak jak… ragdoll, czyli kot-szmaciana lalka! Brzmi zaskakująco? Tylko na początku. Szybko zrozumiesz, skąd wzięło się to miano.
Te cudowne koty zachwycają już na pierwszy rzut oka. Są piękne i pełne uroku. Ich duże oczy, mięciutkie futerko – wszystko to zachęca do głaskania. A dalej jest już tylko lepiej. Nazwa rasy doskonale oddaje ich stosunek do bycia głaskanym, noszonym na rękach i pieszczonym. Słowo "ragdoll" oznacza w końcu szmacianą lalkę.

Nazwa ta nie wzięła się przypadkowo. I wcale nie chodzi o jakieś podobieństwo fizyczne. Chodzi o pewną ich cechę charakterystyczną. Jaką? Skąd dokładnie wzięły się te koty? Jak daleko sięga ich historia? Jakie one właściwie są? Niedługo poznasz odpowiedzi na te i inne pytania. Dołącz do grona miłośników ragdolli.


Ragdoll – kot XX wieku. Krótka, ciekawa historia 

Sporo kocich ras wywodzi się z dawnych czasów. Ich korzenie sięgają aż czasów Starożytnych. Ragdoll to zupełnie inny przypadek. Ta rasa zaistniała dopiero w latach 60. XX wieku. Jej „kreatorką” jest Ann Baker z Riverside w Kalifornii. To w jej hodowli kotów perskich narodził się pierwszy miot ragdolli.

Ann Baker poważnie podchodziła do kwestii ich hodowli. Nazwa rasy została niemalże natychmiast zastrzeżona – prawa do nazwy wygasły dopiero w 2005 roku. Od tego momentu mogą jej używać też stowarzyszenia, które nie są związane z organizacją stworzoną pierwotnie właśnie przez Baker. Rodzicami pierwszego miotu kotów, które zyskały miano radgolli, są kotka Josephina, wyglądem zbliżona do kotów rasy angora i jej syn Daddy Warbucks.

Kot rasy ragdoll to rasa powstała z mieszanki kotów perskich, birmańskich i burmańskich. W Stanach Zjednoczonych pierwszy ragdoll został zarejestrowany w 1965 roku. W Wielkiej Brytanii miało to miejsce dopiero kilkanaście lat później, bo w 1983.


Nie tylko historia! Legendy i teorie niezupełnie poważne 

Ann Baker była niezwykle barwną i dość niezwykłą osobą. Jej specyficzny charakter doprowadził w końcu do rozłamu wśród hodowców ragdolli. Nazwa była zastrzeżona dla stowarzyszenia, któremu przewodziła Baker, stąd koty łudząco podobne do ragdolli, jednak znane jako ragamuffin. Jakie teorie i legendy rozpowszechniała Baker?

Najbardziej znaną jest ta o kotce Josephine. Ta pierwsza matka ragdolli miała w ciąży przeżyć potrącenie przez samochód. Do życia miała pchać ją tylko siła woli, która kazała jej wydać na świat potomstwo. Dlatego ragdolle miały być większe od innych ras kotów. Przez wypadek mały nabrać niezwykłych cech. Tych fizycznych jak siła i większy rozmiar, który pozwolił im przetrwać, a także tych psychicznych.

To właśnie z powodu wypadku koty te miały być całkowite odporne na ból, niezwykle odważne i pełne hartu ducha. Początkowo to wszystko odnosiło swój skutek marketingowy. Ragdolle zyskały popularność, a kociaki były warte fortunę. To dopiero początek historii rozpowszechnianych przez Baker!

Z biegiem czasu stawały się one coraz bardziej absurdalne! W pewnym momencie Baker zaczęła twierdzić, że w proces stworzenia ragdolli zamieszane było CIA, a nawet kosmici! Sam ragdoll miał być też mieszanką DNA kociego, ludzkiego i kosmicznego. To doprowadziło do rozłamu wśród hodowców, którzy zaczęli odwracać się od Ann Baker i jej hodowli.


Ragdoll – wygląd, który zwraca uwagę 

Miłośnicy ragdolli bardzo cenią sobie wygląd tych kotów. Nie trzeba być też wielkim fanem rasy, by widzieć ogromny urok tych kotów. To koty duże. Ich waga może sięgnąć nawet dziesięciu kilogramów! Sam ten fakt robi ogromne wrażenie. Futro ragdolli jest bardzo miękkie i puszyste.

Półdługie, niezwykle jedwabiste i z niewielkim tylko podszerstkiem. Nie ma tendencji do linienia i kołtunienia. Oczy ragdolli są owalne i szeroko rozstawione. Duże i zawsze w pięknym niebieskim kolorze. Ogon jest długi, gruby i majestatyczny. Bardzo gęsto owłosiony. Przy końcu się zwęża. Z kształtu nieco wygięty. Ragdolle to koty bardzo umięśnione i o szerokim, grubym kośćcu. Gdy już dorosną ich barki są równie szerokie jak zad.

Ragdoll – umaszczenie pełne niespodzianek 

Na szczególną uwagę zasługuje barwa tych pięknych kotów. Dlaczego? Jakiego koloru jest ragdoll? Umaszczenie tych kotów było już od powstania rasy rzeczą mocno dyskusyjną. Poniekąd właśnie te różnice doprowadziły też do rozłamu wśród hodowców i pośrednio do powstania kotów rasy ragamuffin.

Jaki jednak jest wzorcowy ragdoll? Jego umaszczenie naprawdę jest pełne niespodzianek. Wszystkie ragdolle po urodzeniu są śnieżnobiałe. Dopiero po dziesięciu dniach od urodzenia zaczynają pojawiać mu się zaczątki jego właściwego umaszczenia. Swoją barwę końcową uzyskuje dopiero w wieku dwóch-trzech lat. Wśród hodowców i stowarzyszeń felinologicznych nie ma zgody, co do dozwolonego umaszczenia ragdolla.

Wszystkie stowarzyszenia przyjmują, że ragdolle mogą być umaszczone w formie point, reszta jest biała. Wszystkie stowarzyszenia uznają też umaszczenie niebieskie, kremowe, czekoladowe, liliowe i ciemnobrązowe. Niektóre z nich uznają też umaszczenie cynamonowe, płowe, karmelowe, rude, szylkretowe i morelowe. Na kolor sierści ragdolla wpływa też temperatura. Koty, które przebywają w chłodnych pomieszczeniach lub wychodzą zimą ciemnieją, za to te, które spędzają czas w ciepłych, ogrzanych pomieszczeniach są jaśniejsze.

Zdrowie ragdolla 

Ragdoll to rasa długowieczna. Te koty mogą dożyć nawet dwudziestu lat. Nie znaczy to jednak, że są rasą zdrową i odporną, niestety. To rasa przede wszystkim bardzo młoda. Wpływa to na niewielką pulę genetyczną. Szacuje się, że aż 45 procent puli genów ragdolli pochodzi od kotów Ann Baker.

To bardzo niewielka pula genetyczna, która wymusza duży poziom inbredu. A to z kolei oznacza, że koty te są podatne na choroby. Przez swoją skłonność do chorób każdy ragdoll przynajmniej raz w roku powinien przechodzić gruntowne badania, by była szansa wczesnego wykrycia ewentualnych problemów.

A co grozi ragdollom? Przede wszystkim choroby nerek i układu moczowego. Na choroby narażone są też ich zęby, stawy, oczy i serce. Kardiomiopatia przerostowa, choroba, która dotyka właśnie serce jest szczególnie groźna. W przypadku polskich ragdolli jest odrobinkę lepiej - ich raczej nie dotyczą choroby oczu, zwłaszcza choroba, która prowadzi do zmętnienia rogówki. Za nią odpowiada australijski gen, który jest u nas praktycznie niespotykany.

A co z pielęgnacją? 

Pielęgnacja ragdolla na szczęście nie jest aż tak problematyczna, jak jego zdrowie. Sierść nie kołtuni się i nie filcuje. Wyjątkiem jest tu strefa za uszami, którą musisz regularnie i uważnie wyczesywać. Ragdolle też nie gubią sierści. Wystarczy, że wyczeszesz swojego ragdolla raz w tygodniu.

Kot ten narażony jest na choroby zębów i dziąseł. Z tego powodu powinieneś szczotkować jego zęby i dziąsła, by ograniczyć szanse namnażania się bakterii i wystąpienia choroby. Karma dla ragdolla powinna być wysokiej jakości, z białkiem z najlepszej jakości mięsa. Koty te mają tendencje do chorób nerek, dlatego wybieraj karmy, które ich nie obciążą.

Dobre tu będą karmy bezzbożowe, karmy dedykowane ragdollom lub karmy o obniżonej wartości wapnia czy fosforu – dwóch pierwiastków, które mocno obciążają nerki. Regularnie czyść też uszy Twojego kota i przycinaj pazurki. Ze względu na słabowite zdrowie i spore obciążenie genetyczne, nie zaniedbuj kontrolnych wizyt u lekarza weterynarii.

Ragdoll – charakter, usposobienie, temperament – pokochasz je! 

To śliczne i zwracające uwagę koty. Jednak nie za wygląd kochany jest kot ragdoll. Charakter jest tym, co naprawdę zachwyca i przyciąga ludzi. To właśnie on sprawia, że ragdoll jest kotem jedynym w swoim rodzaju. To właśnie od jego zachowania wzięła się nazwa rasy, która oznacza przecież szmacianą lalkę. Ragdoll jest kotem niezwykle flegmatycznym. Z kolei wzięty na ręce staje się bezwładny właśnie jak szmaciana laleczka. Daje się nosić i przytulać bez żadnych oporów.

Nie jest kotem skocznym. Woli spacerować po podłodze. Nie ma też skłonności do drapania mebli, woli używać drapaków. To kot niezwykle łagodny i zrównoważony. Nie znaczy to jednak, że nie jest skory do zabawy. Właściwie o ragdollach mówi się, że to wieczne kociaki i nigdy nie wyrastają z fazy dziecięcych zabaw.

Chętnie będzie się bawił z ludźmi. To sprawia, że idealnym kotem rodzinnym jest właśnie ragdoll. Charakter ma też bardzo przyjacielski i ufny. Z tego powodu nie powinieneś go wypuszczać bez nadzoru. Z dużą dozą prawdopodobieństwa pójdzie za każdym, kto go zawoła. Doskonale dogaduje się też z innymi zwierzętami, nawet z psami.


Ragdoll a kot birmański – różnice 

Ragdoll to bardzo młoda rasa. Powstała w efekcie wielu krzyżówek, w tym również z kotem birmańskim. Nie znaczy jednak, że są do nich bardzo podobne. Ragdoll a kot birmański są do odróżnienia nawet na pierwszy rzut oka. Koty birmańskie są mniejsze od ragdolli. A im bardziej zagłębić się w temat, tym różnic jest więcej.

Dlatego nie powinieneś zastanawiać się nad zakupem ragdolla, jeśli liczysz na jego ogromne podobieństwo do kota birmańskiego. Powinieneś za to zastanowić się nad zakupem ragdolla jeśli poszukujesz kota łagodnego i zrównoważonego. To doskonały kot rodzinny. Będzie bawił się z dziećmi, podążał za właścicielami niczym psiak i chętnie ułoży się do głaskania i okazywania miłości.

Ich sierść jest piękna, miękka i niekłopotliwa w pielęgnacji. Kłopotliwa za to może być kwestia ich zdrowia, dlatego wymagają częstych kontroli u lekarza weterynarii.

Ragdoll – kto będzie z niego zadowolony? 

Dla kogo będzie idealny ragdoll? Charakter czyni z niego idealnego kota rodzinnego. Doskonale nada się dla rodzin z dziećmi. Nie przejawia skłonności do agresji, nie będzie syczał, prychał i atakował dziecka. Pozwoli za to się głaskać i przytulać. Jest flegmatyczny i bardzo spokojny. Przez to nada się też dla osób starszych, które mogłyby nie nadążyć za bardziej energicznymi kotami. Jeśli szukasz kota, który będzie puchatą przytulanką, ragdoll jest dla Ciebie.

Zastanów się jednak podwójnie, jeśli wychodzisz na długie godziny. Te koty bardzo źle znoszą samotność. Bardzo za to przywiązują się do swoich opiekunów i potrafią chodzić za nimi krok w krok.
Pokaż więcej wpisów z Maj 2019
Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel