Corgi – jakie są psy królowej Elżbiety i co je wyróżnia?

Corgi to rasa, której trudno nie kochać. Są to wesołe, inteligentne, pełne uroku i chętne do zaprzyjaźniania się psy. Od dawna podbijają serca ludzi. Udało im się zawładnąć też sercem samej królowej Elżbiety II, która zakochała się w nich w 1933 roku, a ta ogromna miłość brytyjskiej monarchini trwa do dziś. Co takiego jest w psach corgi, że są tak lubiane? Skąd wzięła się ta rasa? Jak wygląda corgi? Jaki jest z charakteru? Na te i inne pytania odpowiedź znajdziesz poniżej. Przeczytaj!

Corgi – jakie są psy królowej Elżbiety i co je wyróżnia?

Corgi – pies z celtyckim rodowodem

Welsh corgi pembroke – bo taka jest pełna nazwa ukochanej przez Elżbietę II rasy – przybyły na Wyspy Brytyjskie jeszcze przed nastaniem naszej ery. Podążyły na te tereny za Celtami. Tak długi rodowód tych psów sprawił, że rasa ta obrosła wieloma legendami, przypisywano im też konotacje ze światem magicznym.

Jedną z najbardziej znanych i lubianych legend dotyczących corgi jest ta o wesołych, figlarnych i przyjaznych ludziom wróżkach, które używały tych sympatycznych psiaków jako swoich wierzchowców. Z biegiem czasu wróżki przestały ingerować w świat ludzi i przez to już się nie pojawiają na naszym świecie. W dowód swojej przyjaźni miały jednak pozostawić ludziom swoje magiczne wierzchowce. W myśl tej legendy mówi się nawet, że czasami na psach tej rasy można zobaczyć jeszcze odbite w sierści ślady magicznej uprzęży. To wdzięczna legenda, która od dawna zajmuje miejsce w sercach wszystkich miłośników tych psów, niezależnie od ich wieku.

Psy królowej Elżbiety II - corgi

Pierwsze historyczne, udokumentowane wzmianki o corgi pochodzą już z roku 920. To właśnie stamtąd można dowiedzieć się, że niewielkie psiaki, podobne właśnie do współczesnych corgi, pracowały przy pędzeniu bydła. Stamtąd wiadomo też, że wtedy psy tej rasy były naprawdę wiele warte, a ich zabicie było surowo karane.

Choć teraz kojarzone są głównie jako psy królowej Elżbiety II, to do XIX wieku były one psami wiejskimi. Pilnowały inwentarza, strzegły podwórka i towarzyszyły ludziom przy wykonywaniu ich codziennych obowiązków.

Z biegiem czasu jednak zapotrzebowanie na te psy malało – zmieniała się gospodarka, zmiany nadeszły również na wsi i corgi przestały mieć aż takie znaczenie dla ludzi. Gdyby popadły wtedy w zapomnienie, prawdopodobnie rasa ta nie byłaby dzisiaj znana. Jednak na przełomie XIX i XX wieku psy rasy corgi zaczęły pojawiać się na wystawach rolnych, występując obok innego żywego inwentarza. To dzięki temu ponownie wzbudziły one zainteresowanie ludzi i w 1925 roku powstał pierwszy klub miłośników tej rasy.

W 1933 roku pierwszego psa corgi dostała księżniczka Walii Elżbieta, wraz ze swoją siostrą, księżniczką Małgorzatą. Ofiarodawcą był król Jerzy VI, który chciał zrobić przyjemność swoim córkom. Od tamtego momentu rozpoczęła się wielka miłość późniejszej królowej Elżbiety II do psów tej rasy. Kolejnego czworonoga dostała w prezencie na swoje osiemnaste urodziny, a potem przez lata wiele psów tej rasy towarzyszyło jej na co dzień.

Pies rasy corgi - co musisz wiedzieć?

Corgi w Polsce

Pierwszy corgi został sprowadzony do Polski w 1979 roku. Była to suczka, którą przywieziono z Niemiec do polskiej hodowli Lisiura, należącej do Mirosława i Anny Redlickich. Pierwszy miot szczeniąt przyszedł na świat w grudniu 1980 roku.

Obecnie bez problemu możesz kupić psa tej rasy w Polsce. Ile kosztuje corgi? Cena tego psa waha się średnio od 4 do 6 tysięcy. Choć szczeniaki po szczególnie wybitnych i utytułowanych rodzicach mogą być odpowiednio droższe. Nie szukaj okazji do zakupienia corgiego jak najtaniej – to prosta droga do pseudohodowli. Kupowanie tam psów to przykładanie ręki do ich cierpienia – w takich nielegalnych hodowlach najważniejszy jest przede wszystkim szybki i łatwy zysk, a dobro psów nie ma żadnego znaczenia. W ten sposób najłatwiej też trafić na psa, który może mieć w przyszłości bardzo poważne problemy zdrowotne. Pseudohodowle dopuszczają chów wsobny, a ten w rezultacie może spowodować bardzo poważne problemy.

Jak wygląda corgi?

Psy corgi są średniej wielkości – samce ważą wzorcowo od dziesięciu do dwunastu kilogramów, a samice od dziewięciu do jedenastu. Ich budowa ciała jest bardzo mocna i krępa. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, tułów jest bardzo prosty, a łapy krótkie z charakterystycznymi „kocimi łapkami”.

Czasami psy tej rasy porównywane są do lisów. Zawdzięczają to charakterystycznemu ogonowi, który faktycznie może przypominać lisią kitę, a także lisiemu kształtowi głowy. Ich oczy są okrągłe i w kolorze brązowym, nie powinny być wypukłe.

Sierść nie może być miękka ani kędzierzawa – rasowe corgi mają proste i twarde włosy. Może być za to krótka lub półdługa. Występuje u nich tzw. podszerstek – dwuwarstwowa okrywa włosowa, która pomaga tym zwierzakom chronić się przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi.

Wzorzec dopuszcza maść jednolicie rudą, czarną podpalaną, płową, śniadą, z białymi znaczeniami, które znajdują się na piersi, szyi oraz łapach. Dopuszcza się też niewielką ilość bieli na głowie, łącznie z kufą, i nie jest to traktowane jako wada.

Rasa corgi - jak wygląda?

Czy corgi to zdrowa rasa?

Rasa corgi współcześnie, głównie za sprawą królowej Elżbiety II, kojarzona jest z arystokracją i wyższymi sferami. Nie należy jednak zapominać, że przez wieki był to wiejski pies. Dlatego jest to rasa z reguły bardzo zdrowa i niezwykle wytrzymała.

Sierść pozwala im radzić sobie z deszczem, a także niskimi temperaturami. Z upałami też radzi sobie całkiem nieźle, choć zdecydowanie woli niższe temperatury. Podczas upałów corgi będzie szukał schronienia w cieniu.

Wśród chorób, na które narażony jest corgi znajduje się postępujący zanik siatkówki. Mogą pojawić się też problemy spowodowane otyłością. Corgi jest na nią podatny, dlatego trzeba mocno pilnować prawidłowej wagi jego ciała.

Może pojawić się też kulawizna młodzieńcza, ale mija ona sama z wiekiem. Należy też do raczej rzadkich przypadków. Nie zmuszaj corgiego do wysokich skoków czy ciągłego chodzenia po schodach – jego krótkie łapki tego nie lubią, może to też nadmiernie obciążać jego kręgosłup.

Przeczytaj także: Zapalenie trzeciej powieki u psa – jak pomóc swojemu pupilowi?

Ja pielęgnować psy corgi?

Piesek corgi nie jest trudny w codziennej pielęgnacji. Choć należy mieć na uwadze to, że dwa razy w roku bardzo intensywnie linieje. Związane jest to z wymianą wspomnianego wyżej podszerstka. Wypada też część ich włosów okrywowych, choć na ogół nie jest ich aż tak wiele, bywa jednak, że znacznie zwiększa to intensywność linienia. W tym okresie warto te psy czesać często, by pomóc im wymienić sierść. Poza okresem linienia wystarczy czesać psa raz w tygodniu. Gdy linieje do pielęgnacji doskonale nada się furminator dla psa, poza tym okresem możesz użyć szczotki-pudlówki, średnio gęstego grzebienia wykonanego z metalu lub nawet zwykłej szczotki.

Zawsze dbaj o to, by corgi miał czyste uszy i zęby, a także odpowiednio przycięte pazurki. Kąp go w szamponach, które nie będą zmiękczać, ani unosić jego sierści. Możesz suszyć sierść suszarką lub pozwolić, by wyschła sama – choć to potrafi zająć nawet kilka godzin.

To psy narażone na problemy z nadwagą i otyłością, dlatego zwracaj uwagę na to, ile jedzą i nie przekarmiaj zwierzaka. Wybieraj wysokiej jakości karmy komercyjne dla psa o dużej zawartości mięsa.

Corgi – charakter, temperament, usposobienie

Jaki jest corgi? Pies ten z pewnością nie zdobyłby tak wielkiej popularności, gdyby nie jego uroczy charakter. Psy tej rasy są bardzo przyjacielskie i mają silnie rozwinięty instynkt stadny. To sprawia, że bardzo mocno przywiązują się do swojej rodziny, choć nie mają w zwyczaju nikogo faworyzować – wszystkich traktują tak samo.

Są też bardzo otwarte i przyjacielskie w stosunku do obcych – będą się wylewnie witać z gośćmi czy przypadkowymi ludźmi spotykanymi na spacerach, kiedy ci tylko zwrócą na nich swoją uwagę. Bywa, że mają problem z nadmierną szczekliwością, ale można je tego oduczyć.

Potrzebują sporo ruchu – to w końcu psy pasterskie. W dodatku ruch pomaga im zachować szczupłą sylwetkę, która jest bardzo ważna dla ich zdrowia. Mają instynkt zaganiania, dlatego należy uważać, zanim spuści się corgiego ze smyczy – może zapomnieć o całym świecie w pogoni za zwierzyną. Nie lubią za to bezczynności i źle reagują na nudę.

Piesek corgi - ciekawostki

Z kim najszczęśliwszy będzie piesek corgi?

Kto stworzy dobry dom dla corgie? Pies ten nie potrzebuje wcale dużo miejsca. Z powodzeniem może być trzymany nawet w małym mieszkaniu – oczywiście pod warunkiem, że uda mu się zapewnić odpowiednią dawkę spacerów.

Mogą dogadać się z mniejszymi zwierzakami, jeśli jednak w ich otoczeniu pojawi się drugi pies tej samej rasy, zwłaszcza wśród samców, może okazjonalnie dochodzić do konfliktów. Właściwie wychowany corgi jednak jest w stanie dogadać się bez problemów z przedstawicielami innych ras, choć zaatakowany z pewnością zacznie się bronić.

Nadaje się jako towarzysz dzieci, ale ich zabawy z nim należy nadzorować. Corgi ma, wspominany już wcześniej, instynkt zaganiania, który może się uaktywniać przy biegających dzieciach. Może wtedy podszczypywać dziecko – nie robi tego złośliwie ani dlatego, że jest agresywny, po prostu instynkt każe mu pilnować dziecka, jako członka swojego stada, za które jako pies pasterski czuje się przecież odpowiedzialny. Można go tego oduczyć, choć wymaga to czasu i cierpliwości.

Ze względu na specyficzną budowę ciała i możliwe problemy z kręgosłupem, lepiej nie decyduj się na corgiego jeśli mieszkasz na wysokim piętrze bez windy. Codzienne, kilkukrotnie pokonywanie kolejnych schodów nie będzie służyć psu tej rasy. Chyba że gotowy jesteś wnosić go po schodach do domu, by chronić jego kręgosłup przed uszkodzeniem.

Corgie - pies, który lubi towarzystwo

Rasa corgi – podsumowanie

Corgi to dawny pies wiejski i pasterski, niegdyś używany do zaganiania bydła czy gęsi. Współcześnie rasa ta kojarzona jest z Elżbietą II i traktowana jako rasa psów do towarzystwa.

To psy wesołe, bardzo aktywne i potrzebujące sporej dawki ruchu. Są też bardzo inteligentne i przyjacielskie – chętnie zaprzyjaźnią się z każdym człowiekiem. Bardzo silnie przywiązują się do swojej rodziny, ponieważ mają mocno rozwinięty instynkt stadny.

To rasa bardzo zdrowa i wytrzymała, choć należy uważać na ich kręgosłup. Zbyt wysokie skoki lub częste chodzenie po schodach może wywołać u nich problemy zdrowotne. Są też podatne na problemy z otyłością, dlatego należy szczególnie pilnować ich diety.

Oceń ten artykuł
Czy ten artykuł był pomocny?
Przetwarzanie...

Dziękujemy za opinię!
Będziemy zadowoleni, jeżeli powiesz nam czemu nie spodobał Ci się ten artykuł

Napisany w Pies, Rasy psów
Popularne wpisy
Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *