Akita – historia psa, który wrócił do korzeni

Akita to rasa psów, która ewolucyjnie zatoczyła koło. Od pierwotnych psów, towarzyszących pierwszym Japońskim cywilizacjom, przez krzyżówki przystosowane do krwawych walk, aż po osobniki selekcjonowane pod kątem przywrócenia cech pierwotnych. W wyniku tych zdarzeń, pies akita występuje dziś w dwóch odmianach:

  • akita inu (akita japońska),
  • akita amerykańska.

Czym różnią się od siebie akita inu i akita amerykańska? Jaka była ich wspólna historia? Wyjaśniamy, w jaki sposób doszło do podziału i wskazujemy różnice między rasami.

Akita – najważniejsze informacje w skrócie

  • Grupa: 5 (szpice i psy ras pierwotnych)
  • Sekcja: 5 (szpice azjatyckie i rasy pokrewne)
  • Numer wzorca FCI: 255 /02.04.2001
  • Próby pracy: nie
  • Użytkowość: pies do towarzystwa i stróżujący

Akita – historia rasy

Historia rasy akita rozpoczęła się w Japonii, ponad tysiąc lat przed naszą erą. W tym czasie nie występowały w tamtym rejonie żadne duże rasy psów. Protoplasta znanej nam dziś rasy, dokładniej akita matagi aż do XVII wieku żył niezmieniany przez hodowców. Był psem średniej wielkości, wykorzystywanym do polowań na duże zwierzęta, nawet niedźwiedzie. Dopiero rozwój walk psów roku sprawił, że w 1603 rozpoczęto prace nad stworzeniem psa o większej masie. Akitę matagi zaczęto krzyżować z mastifami i psami tosa, usuwając pierwotne cechy szpica.

Bestialska rozrywka została zakazana w 1908, dzięki czemu akity mogły odetchnąć z ulgą. Co więcej, 9 wybranych przedstawicieli rasy zostało uznanych za pomnik Japońskiej przyrody. Niestety, dobra sytuacja nie trwała długo, ponieważ ogromne zapotrzebowanie wojsk na mundury doprowadziło do masowego uboju psów akita. W latach 1939-1945 zabijano nie tylko bezpańskie psy, ale również odbierano je właścicielom. Wyjątkiem były psy wojskowe, których nie krzywdzono ze względu na ich użyteczność w walce, na przykład owczarki niemieckie. Japońscy hodowcy zobaczyli w tym szansę na ocalenie swoich pupili i zaczęli krzyżować owczarki z Akitami.

Na szczęście, wojna została zakończona a potrzeby wojska drastycznie spadły. Na szczęście, ponieważ dotychczasowa praktyka mocno przerzedziła ich populację. Co więcej, krzyżowanie ras sprawiło, że pojawiły się aż trzy typy akity:

  • akita matagi,
  • walcząca akita,
  • akita-owczarek.

Japońscy hodowcy nie chcieli porzucić pierwowzoru, dlatego ocalałe psy zaczęli krzyżować z ocalałymi psami akita matagi. Były to te same psy, od których zaczęła się cała historia rasy. Część z nich nie przeszła jednak oczyszczania, niektóre krzyżówki akity z owczarkiem niemieckim trafiły do Stanów Zjednoczonych, dając początek nowej rasie.

Akita – charakter, szkolenie i wychowanie

Charakter psów akita jest typowy dla przedstawicieli psów pierwotnych. Jest to pies bardzo inteligentny, samodzielny i odważny. Czy można to jednogłośnie uznać za zalety? Niestety, ale nie. Zarówno akita japońska jak i amerykańska jest psem bardzo wymagającym wobec opiekuna. Łatwo wyczuwa słabość człowieka, niechętnie obdarza zaufaniem. Podporządkowanie go sobie jest trudne, zmuszenie do posłuszeństwa niemożliwe. Zapamiętuje urazy i nie lubi ich wybaczać. Akita posiada silnie rozwinięty instynkt myśliwski, dlatego trudno poskromić jego odruch pościgu za innymi zwierzętami.

Czy to oznacza, że charakter akity jest jego wadą? Również nie. Wszystko zależy od opiekuna i otoczenia, w którym wychowuje się młody pies. Inteligencja i instynkt terytorialny akity sprawiają, że z powodzeniem może pełnić rolę stróża domu. Jest wrażliwy nie tylko na krzywdę, ale również na uczciwe traktowanie. Jeśli poczuje się bezpiecznie, okaże swoją przyjacielską stronę. Być może nawet spróbuje polizać po twarzy. Mówiąc prościej – dobry opiekun przekona akitę, że nie musi przejmować kontroli. Wtedy będzie mógł liczyć na jego wierność i posłuch.

Szkolenie akity może obejmować wiele różnych form aktywności. Jest to duży pies, niektóre osobniki kwalifikują się nawet jako olbrzymie. Mimo swojej masy, są wystarczająco zwinne, by brać udział w psich sportach, takich jak agility (tor przeszkód). Konkurencje siłowe również są wskazane, przy czym skłonność akity do szybkiej utraty zainteresowania jest powszechnie znana. Dzień bez sportu nie będzie źle widziany, jednak takie “wolne” nie powinno zdarzać się zbyt często, ponieważ może skutkować pogorszeniem efektów dotychczasowych treningów. Co ciekawe, przysmaki okazują się mniej skuteczne, niż w przypadku psów innych ras. Zdecydowanie nie jest pasibrzuchem.

Akita inu – wygląd i wielkość

Akita inu jest dużym psem, którego wzorcowa wielkość to 67 cm w kłębie u samca i 61 cm w przypadku suk. Dopuszcza się odchylenie do 3 cm w obie strony, jednak najlepiej widziane są osobniki posiadające ten konkretny wymiar. Zależnie od płci, waga psa akita inu wynosi 30-50 kg.

Szata akity inu składa się z dwóch warstw, czyli miękkiego, gęstego podszerstka i prostych, szorstkich włosów okrywowych. Zgodnie ze wzorcem panującym w ojczyźnie akity (Japonia), umaszczenie psa może być rude, białe i pręgowane. Maska w ciemnym kolorze jest tam wadą, podobnie jak inne umaszczenia. Na bokach kufy, policzkach, szyi, spodzie żuchwy, klatce piersiowej, ogonie, wewnętrznej stronie kończyn i tułowiu musi występować biała szata, nazywana urajiro. Akita inu jest masywnym psem zbudowanym proporcjonalnie. Posiada dużą głowę z małymi, trójkątnymi, stojącymi uszami. Ogon jest wysoko osadzony gruby, noszony wysoko, w zwiniętej formie. Często jest mylony z mniejszym shiba inu.

Akita amerykańska – wielkość i wygląd

Akita amerykańska osiąga 66-71 cm wysokości w kłębie i 45-59 kg wagi w przy przypadku samców oraz 61-66 cm wysokości w kłębie i 32-45 kg wagi w przypadku suk.

Szatę akity amerykańskiej tworzy gęsty miękki podszerstek i twardy włos okrywowy. Dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, ciemna maska również nie stanowi problemu. Ten sam wymóg obowiązuje w przypadku psa shiba inu. Sylwetka akity amerykańskiej jest proporcjonalna i masywna, głowa jest szeroka i ma kształt trójkąta. Uszy są nieproporcjonalnie do głowy małe, bardzo proste. Ogon akity amerykańskiej jest gruby i osadzony wysoko. Pies nosi go nad grzbietem lub na boku, zazwyczaj jest zwinięty.

Akita – pielęgnacja, zdrowie i żywienie

Pies akita występuje w dwóch odmianach, które różnią się od siebie, jednak w niewielkim stopniu. Mają wspólne korzenie a ich drogi rozeszły się stosunkowo niedawno. Akita amerykańska jest minimalnie większa od swojego Japońskiego kuzyna, ponieważ psy te zostały zabrane z Japonii zanim zaczął się proces przywracania oryginalnych cech akity. Mimo tego, pielęgnacja i żywienie psów akita wygląda zazwyczaj tak samo.

Akita – pielęgnacja sierści i utrzymanie czystości

Akita ma krótką sierść i gęsty podszerstek niezależnie, czy jest to odmiana Japońska czy Amerykańska. Skłonność podszerstka do filcowania jest na tyle duża, że wymusza regularne rozczesywanie go. Pomijanie tego zabiegu mogłoby doprowadzić do powstawania infekcji skórnych. Dodatkowo, akita linieje dwa razy w ciągu roku. W tym niedługim okresie należy wyczesywać delikatnie sierść psa za pomocą grzebienia z dwoma rzędami metalowych zębów. Intensywne linienie podrażnia skórę psa, dlatego warto mieć odżywkę, która złagodzi podrażnienia. Nie zaleca się częstego kąpania akity, należy to robić tylko w miarę potrzeby. Trzeba regularnie czyścić uszy i oczy.

Akita – zdrowie i możliwe choroby

Akita należy do psów, których długość życia wynosi przeciętnie 10-15 lat, co zdecydowanie jest zaletą rasy. Co więcej, jako pies pierwotny ma w genach dobrą formę. Jest odporny na niesprzyjające warunki atmosferyczne. Nie oznacza to jednak, że rasa akita jest wolna od problemów zdrowotnych. W niektórych przypadkach może wystąpić skręt żołądka, choroby oczu i powiek albo zapalenie gruczołów łojowych.

Akita – wskazówki dotyczące żywienia

Akita to pies osiągający w dorosłym wieku pokaźne rozmiary. Oznacza to, że jego zapotrzebowanie na kalorie i inne składniki odżywcze jest dosyć duże, dlatego powinno być przygotowane ze składników wysokiej jakości. Ich rodzaj i proporcje należy określić w oparciu o wiedzę dietetyczną, którą z pewnością pomogą poszerzyć specjaliści. Na szczęście, nie jest to jedyne rozwiązanie. Podstawą diety akity może być gotowa karma dla psa. Do wyboru są karmy suche i karmy mokre, które można łączyć lub podawać osobno. Polecamy sprawdzanie składu karmy i potraktowanie jakości jako głównego kryterium wyboru. Tanie produkty są niskowartościowe, trzeba więc podać ich więcej, co może prowadzić do problemów trawiennych. Mogą też zawierać sztuczne dodatki.

Szczeniak akita – hodowla czy schronisko?

Jeśli dotarliście do tego momentu, prawdopodobnie poważnie planujecie przyjęcie psa akita do swojego domu. Pojawia się tu pytanie, które powtarza się w przypadku wszystkich psów rasowych. Skąd lepiej wziąć szczeniaka? Z jednej strony, rzetelne hodowle dają gwarancję zgodności ze wzorcem, właściwej socjalizacji szczeniaka i dopełnienia wszystkich obowiązków we właściwym czasie. Z drugiej, miłośnicy zwierząt są świadomi warunków i samotności, na które są skazane przebywające tam zwierzęta. Niektóre z nich trafiły tam, ponieważ okazało się, że niewielkie defekty nie pozwalają im zostać psami wystawowymi. Jeszcze inne to efekt impulsywnego zakupu psa (często rasowego), bez wcześniejszego zapoznania się z charakterystyką rasy. Może się okazać, że słodki szczeniak zmieni się w trudnego do ułożenia psa. W przypadku akity taki zawód jest bardzo prawdopodobny, na zdjęciach wygląda na potulnego słodziaka, którym nie jest.

Redakcja ZooArt stara się szerzyć świadomość w tym zakresie, dlatego po raz kolejny apelujemy, by tak odpowiedzialne posunięcie bardzo dokładnie przemyśleć. Dobrą praktyką jest odwiedzenie pobliskich schronisk przed nawiązaniem kontaktu z hodowlą. Zdecydowanie nie polecamy zakupu psów od pseudohodowców, którzy nie dopełniają obowiązków by oferować szczenięta w niższych cenach.

Oceń ten artykuł
Czy ten artykuł był pomocny?
Przetwarzanie...

Dziękujemy za opinię!
Będziemy zadowoleni, jeżeli powiesz nam czemu nie spodobał Ci się ten artykuł

Napisany w Pies, Rasy psów
Popularne wpisy
Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *