Pirenejski pies górski – ratownik i towarzysz w jednym

Pirenejski pies pasterski to majestatyczne zwierzę, obdarzone silnym instynktem ochronnym. Ten przyjacielski czworonóg zawsze jest gotowy do obrony swojego terytorium. Jego wygląd budzi zachwyt wśród wielu miłośników czworonogów. Ten pokaźnych rozmiarów pies jest doskonałym opiekunem. Potrafi być też oddany i czuły. Jedno jest pewne – przy nim zdecydowanie poczujesz się bezpiecznie. Gabaryty tego psa potrafią zadziwić. Czy jego wzrost faktycznie powinien budzić niepokój? Jakie inne cechy charakteru posiada? Czy nadaje się dla każdego? Ile kosztuje i czy to faktycznie najdroższy pies na świecie? Aby dowiedzieć się więcej o tej wspaniałej rasie, koniecznie przeczytaj tekst.

Pirenejski pies pasterski – Informacje ogólne

Pirenejski pies pasterski, jak nazwa wskazuje, pochodzi z Pirenejów, a konkretniej z pasma górskiego położonego na granicy Francji i Hiszpanii. Przez niektórych jest błędnie określany jako owczarek pirenejski. U psów tej rasy najczęściej spotykany jest biały kolor umaszczenia (może występować także biały z szarymi, bladożółtymi lub pomarańczowymi łatami). Jest duży i silny, a jego wyjątkowe usposobienie sprawia, że szybko zyskuje uznanie wśród swoich właścicieli. W kłębie może osiągnąć co najmniej 70 cm.

Pierwotnym zajęciem tych psów było strzeżenie bydła i innych zwierząt hodowlanych. Dziś również świetnie sprawdzają się w roli stróża domowego ogródka. Potrafią być wiernymi towarzyszami i oddanymi ratownikami. Są z natury niezależne i nieufne, dlatego ich tresura wymaga dużego wysiłku. Gęste futro pirenejskiego psa pasterskiego jest piękne, ale jego pielęgnacja potrafi być czasochłonna. To psy, których zdecydowanie nie zadowoli mieszkanie w bloku. Ten olbrzym do szczęścia potrzebuje dużej przestrzeni i ruchu. Musimy o tym pamiętać, jeśli chcemy zapewnić mu odpowiednie warunki. Najlepiej żyje mu się w domach z ogródkiem.

Pirenejski pies pasterski – Charakter

Pirenejski pies górski słynie ze swojej autonomiczności. Został przystosowany do pilnowania stada; taką funkcję pełni do dziś. Nie oznacza to jednak, że nie sprawdzi się w roli domowego pupila. Opiekunów obdarza dużą dozą szacunku i przywiązania. Umie okazywać czułość, jednak nie jest zbyt wylewny. Jeśli przyzwyczai się do domowników, jest wierny oraz bardzo oddany. Ma silnie rozwinięty instynkt obronny. Angażuje się w ochronę swojego terenu – zawsze czujny i gotowy zaatakować drapieżnika. Potrafi rozpoznać realne zagrożenie i stawić mu czoło. W stosunku do obcych może być agresywny (głównie w przypadkach, kiedy wyczuwa niebezpieczeństwo). Z natury nie jest szczekliwy. To idealny opiekun dla mniejszych zwierząt i dzieci – na co dzień bardzo cierpliwy i łagodny. Jego tresura jest niezwykle czasochłonna. Pirenejczyki to psy bardzo niezależne, ale również inteligentne. Przy wdrożeniu odpowiedniego szkolenia szybko się uczą.

Szczeniak – hodowla i cena

Cena szczeniaka pirenejskiego psa górskiego może wynosić od 2 do nawet 5 tysięcy złotych. Jednak czy są to jedne z najdroższych psów na świecie? Można zaryzykować takie stwierdzenie, biorąc pod uwagę dodatkowe koszty utrzymania, które miesięcznie wynoszą mniej więcej od 300 do 500 złotych. Musimy pamiętać o tym, aby pirenejczyki kupować wyłącznie ze sprawdzonych źródeł. Pseudohodowcy nie będący specjalistami w rozmnażaniu tych psów narażają je na różnego rodzaju choroby. Ponadto często są one trzymane w złych warunkach. Renomowane hodowle potrafią zadbać o rozwój behawioralny szczeniąt, a także zapewniają im godne warunki do życia. Pirenejskie psy pasterskie powinniśmy nabywać, mając pewność, że będą pozbawione wszelkich wad genetycznych – to z pewnością zagwarantuje im spokojną przyszłość.

Sprawdź również: Ranking najdroższych psów świata

Pirenejski pies pasterski – zdrowie

Pirenejski pies górski generalnie zaliczany jest do psów wytrzymałych i odpornych na choroby. Był przystosowany do pracy w niesprzyjających warunkach pogodowych przy pilnowaniu bydła i owiec. Pirenejczyki są bardzo masywne, w związku z tym mogą być narażone na choroby stawów (m.in. dysplazje stawów łokciowych i biodrowych). Dlatego musimy pamiętać, by ich nie przekarmiać. Psy tej rasy są mają tendencję do chorowania na skręt żołądka. Zdarza się, że u pirenejskiego psa pasterskiego mogą występować nawracające infekcje zapalne uszu. Powinniśmy regularnie sprawdzać ich czystość. U pirenejczyków posiadających białe umaszczenie istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia głuchoty. Jeśli chcemy, by nasz zwierzak żył jak najdłużej, musimy stosować odpowiednią profilaktykę. Pielęgnacja w tym przypadku odgrywa ważną rolę – pamiętajmy o regularnym wyczesywaniu sierści i kąpielach. Szczepmy swojego czworonoga zgodnie z kalendarzem szczepień. Nie zapominajmy także o wizytach kontrolnych u lekarza weterynarii, który zbada naszego pupila i w razie konieczności wdroży odpowiednie leczenie.

Pirenejski pies pasterski – wychowanie

Pirenejski pies pasterski jest bardzo samodzielny. Pamiętajmy, że jego pierwotnym zajęciem było strzeżenie zwierzyny wypasającej się na polu. Niezależność w tym przypadku stała się cechą nadrzędną. Wychowanie pirenejczyka jest ciężkie i mozolne. To inteligentny pies, który umie stawiać na swoim. Najważniejsze jest zaufanie – relację powinniśmy budować już w pierwszych miesiącach życia szczeniaka. Istotne jest, abyśmy dbali o jego rozwój emocjonalny. Wychowywanie pirenejskiego psa górskiego przy użyciu krzyku zdecydowanie nie jest wskazane. Nic się nie stanie, jeżeli za pierwszym razem nie wykona danego polecenia. Pamiętajmy, by być cierpliwymi. Musimy dbać o dobre relacje ze swoim pupilem. Pirenejczyk będzie słuchał jedynie opiekuna, którego obdarzy szacunkiem. Empatia jest bardzo ważna, jednak nie zapominajmy o konsekwencji. Jasne wyznaczanie granic to podstawa. Jeśli pies poczuje, że stoi wyżej w hierarchii może to wykorzystać. Musi mieć również dostęp do terenu, gdzie będzie mógł się wybierać. Pirenejski pies górski będzie świetnym kompanem do długich spacerów.

Pirenejski pies pasterski – szkolenie

Jeśli marzymy o zakupie psa, który ochoczo będzie wykonywał skomplikowane psie sztuczki, jednego możemy być pewni – pirenejski pies górski nie jest dla nas. Jego wyszkolenie nie jest łatwe, ale kiedy osiągniemy pożądany efekt, może dostarczyć mnóstwa satysfakcji. Musimy pamiętać o tym, że do podstawowych zadań pirenejczyka należy ochrona terenu i opieka nad osobami, które się na nim znajdują. Jego tresura powinna być ukształtowana właśnie pod tym kątem. Pirenejski pies pasterski może być agresywny w stosunku do innych psów – nad tym szczególnie musimy pracować. Ma także skłonności do włóczęgostwa i podkopywania ogrodzeń. Najlepiej wyprowadzać go na smyczy.

Warto nagradzać go przekąskami, dzięki temu z pewnością będzie chętniejszy do współpracy. Pirenejski pies pasterski ma tendencję do zapadania na choroby stawów. W związku z tym nie powinniśmy angażować go w sporty, w których pies musi często skakać. Ciekawym rozwiązaniem będzie zapisanie pirenejczyka do psiej szkoły. Tam dokładnie objaśnią nam, jak należy postępować z psami tej rasy. Ponadto będzie miał kontakt z innymi osobnikami ze swojego gatunku, co znacznie ułatwi jego socjalizację.

Pirenejski pies pasterski – pielęgnacja

Pirenejskiego psa górskiego powinniśmy regularnie szczotkować. Czynność tą najlepiej wykonywać drucianą szczotką, która ma gładko zakończone szpilki. Zabierajmy się do tego najwcześniej, gdy szczenię skończy dwa miesiące. Najlepiej zrobić to po intensywnym spacerze. Nasz pupil będzie wtedy bardziej zmęczony i chętniejszy do współpracy. Podszerstek pirenejczyka może się filcować, w takim przypadku możemy kupić obrotowe zgrzebło, którego zadaniem jest szybkie rozdzielanie sfilcowanego podszerstka. Pirenejski pies pasterski wymaga szczotkowania przynajmniej raz w tygodniu. W okresie linienia musimy to robić częściej, przynajmniej raz dziennie. W przeciwnym razie sierść będzie się plątać.

Psy tej rasy ciężko namówić do kąpieli (biorąc pod uwagę ich gabaryty, może to stwarzać wiele problemów). Przedtem należy dokładnie rozczesać ich futro. Używajmy najlepiej szamponów przeznaczonych specjalnie do pielęgnacji sierści. Aby pirenejczyk był dokładnie umyty, musimy pilnować do tego, by woda dotarła także do skóry. Po kąpieli powinniśmy dokładnie osuszyć go ręcznikiem.

Nie zapominajmy o regularnych kontrolach stanu uszu, zębów. W razie potrzeby powinniśmy także obcinać pazury naszego psa.

Pirenejski pies pasterski – żywienie

Zbilansowana dieta pełni ważną funkcję w życiu pirenejskiego psa pasterskiego. Trzeba dostarczać mu wszelkich niezbędnych witamin i składników mineralnych. Te wielkie psy to też ogromne łakomczuchy. Najlepiej podawać im jedzenie częściej, jednak w mniejszych ilościach. Dzięki temu unikniemy występowania chorób typowych dla tej rasy, na przykład skrętu żołądka. Do wyboru mamy karmy komercyjne lub dietę BARF.

Możemy dawać im mokry lub suchy pokarm. To prosta i szybka forma dostarczania pożywienia. Warto dodać, że mokra karma zawiera przynajmniej 75% wody, co korzystnie wpływa na funkcjonowanie nerek. Kiedy zdecydujemy się na podanie psu tej mokrej, musimy pamiętać o tym, by regularnie ją wymieniać, ponieważ szybko się psuje. W przeciwnym razie może zaszkodzić naszemu pupilowi. Sucha karma jest z całą pewnością bardziej syta – podając ją pirenejskiemu psu górskiemu, możemy mieć pewność, że będzie najedzony na dłużej. W przypadku podawania tej suchej, musimy dbać o dostarczanie pirenejczykowi świeżej wody. Wybierajmy karmę o grubej granulacji; najlepiej taką, która jest polecana dla ras olbrzymich. Jakość też jest bardzo ważna – nie dawajmy psu byle czego. Zawsze przed zakupem sprawdzajmy skład karmy.

Możemy przygotowywać im także domowe posiłki, zgodne z naturalną dietą psów. Stosując takie rozwiązanie musimy jednak zdobyć odpowiednią wiedzę w zakresie żywienia psów. W tej kwestii warto skonsultować się z dietetykiem zwierzęcym, który doradzi nam, jak ułożyć dietę dostosowaną do potrzeb naszego pupila. Ta dobra musi zawierać odpowiednią ilość białka, tłuszczów i węglowodanów. Możemy gotować im dania składające się np. z ryżu, warzyw i mięsa. Powinniśmy liczyć się również z tym, że gotowanie dla psa w domu jest zajęciem czasochłonnym. Dodatkowo menu pirenejczyka uzupełniamy o suplementy witaminowo-mineralne.

Więcej informacji: historia rasy

Dokładna data powstania tej rasy nie jest do końca znana. Jedno jest pewne – pirenejski pies pasterski był wykorzystywany do pracy od wielu tysięcy lat. Już w czasach średniowiecza strzegł zamki przed niechcianymi przybyszami. Popularność zyskał również wśród francuskiej arystokracji. W XVII wieku był psem do towarzystwa. Pirenejczyk trafił do Stanów Zjednoczonych w 1824 roku za sprawą Marie’a Josepha de Lafayetta, uczestnika wojny o niepodległość kraju. Pies ten wszedł także w posiadanie królowej Wielkiej Brytanii – Wiktorii. Został zarejestrowany w brytyjskim Kennel Clubie. W 1923 roku powstał ogólny wzorzec tej rasy, który funkcjonuje również obecnie. W czasach I wojny światowej ich populacja zmalała, ponieważ były one wykorzystywane do działań wojennych.

Ciekawostki dotyczące rasy

Niewiele osób wie, że pirenejski pies górski jest bohaterem książki pt. “Bella i Sebastian”. To niezwykła opowieść o chłopcu, którego najlepszą przyjaciółką została suczka o imieniu Bella. W 2013 roku na podstawie tejże książki powstał film o takim samym tytule.

Szczenięta pirenejskich psów pasterskich mogą mieć szare plamy na głowie, które z wiekiem bledną do jasnożółtego koloru.

Pirenejski pies pasterski – podsumowanie

Pirenejski pies pasterski jest bardzo niezależny. To dystyngowany pies, a także troskliwy opiekun, który ze spokojem wypełnia powierzone mu zadania. Gdy tylko poczuje zagrożenie, nie zawaha się zaatakować. Zawsze gotów do obrony najbliższych. Ten olbrzym jest bardzo łagodny w stosunku do wszystkich członków rodziny. Jednak tylko ten domownik, który stworzy z nim relację opartą na wzajemnym szacunku, jest w stanie zyskać najlepszego przyjaciela. Zaufa tylko osobie, która podejdzie do jego wychowania ze spokojem.

Decydując się na zakup pirenejskiego psa pasterskiego, musimy liczyć się z tym, że jego wyszkolenie nie jest łatwe. Pamiętajmy również o tym, że jest to jedna z droższych ras – koszty jej utrzymania są małe. Pirenejczyki generalnie nie należą do psów chorowitych. Niemniej jednak musimy dbać o ich zdrowie i tężyznę fizyczną – nie zapominajmy o regularnych spacerach i wizytach u weterynarza. Musimy także zająć się odpowiednią pielęgnacją naszego pupila. Utrzymywanie sierści w dobrej kondycji jest bardzo ważne. Aby zadbać o prawidłowy rozwój pirenejskiego psa pasterskiego, musimy stworzyć dla niego dietę, która dostarczy mu niezbędnych składników odżywczych.

Oceń ten artykuł
Czy ten artykuł był pomocny?
Przetwarzanie...

Dziękujemy za opinię!
Będziemy zadowoleni, jeżeli powiesz nam czemu nie spodobał Ci się ten artykuł

Napisany w Pies, Rasy psów
Popularne wpisy
Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.